Siyaset Felsefesi
Mutlakiyet: Teori ve Pratik
Mutlakiyet (absolutism), tüm egemenliğin tek bir yöneticide toplandığı, güçler ayrılığının ve kurumsal dengelemenin bulunmadığı yönetim biçimidir. 'L'État, c'est moi' (Devlet benim) sözüyle özdeşleşen XIV. Louis dönemi Fransası, mutlakiyetin klasik örneğidir.
Teorik Temelleri
Mutlakiyetin teorik gerekçesi kralın tanrısal hak doktrinidir: Kral, ülkede yalnızca Tanrı'ya karşı sorumludur. Jean Bodin, egemenliğin bölünmez ve sınırsız olması gerektiğini savunarak mutlakiyetin en önemli kuramcısı oldu. Hobbes'un Leviathan'ı da egemenliği bölünmez bir bütün olarak tasavvur eder.
Pratikte Mutlakiyet
Fransa'da XIV. Louis sarayı Versailles'a taşıyarak soyluları siyasetten koparıp törensel hayatla meşgul etti; merkantilizm ve koloniler aracılığıyla devlet gücü büyüdü. Prusya ve Rusya'da 'aydın despotizm' denilen, reformcu mutlak monarklar (Büyük Friedrich, II. Katerina) hukuk ve eğitim alanlarında modernleşme sağladı.
Sonuçları
Mutlakiyet, merkezi devleti güçlendirerek modern devletin altyapısını kurdu; düzenli ordu, vergi sistemi ve bürokrasi onun mirasıdır. Ancak denetimsiz güç, zamanla mali kriz ve toplumsal tepki üretti; 1789 Fransız İhtilali, mutlakiyetin yerini ulusal egemenlik anlayışına bıraktığı an kabul edilir.
Sık Sorulan Sorular
Mutlakiyet nedir?
Mutlakiyet, egemenliğin tamamının tek yöneticide toplandığı, kurumsal dengeleme bulunmadığı yönetim biçimidir.
Mutlakiyetin klasik örneği hangi ülkedir?
XIV. Louis dönemi Fransası mutlakiyetin klasik örneği olarak gösterilir.